Peter Sadlo †

Het gerammel van een baby op de kookpotten van zijn moeder markeerde het begin van PETER SADLO’s duidelijke en uitzonderlijke carrière, volledig gebaseerd op zijn buitengewone talent op het gebied van slagwerk. Op twaalfjarige leeftijd begon hij zijn studie aan het prestigieuze "Meistersinger-Konservatorium" in Nürnberg. Kort daarna volgde een andere beslissende gebeurtenis in het leven van de getalenteerde drummer: zijn toelating tot de "Musikhochschule Würzburg", waar Sadlo de nestor van de Duitse slagwerkkunst van dat moment ontmoette, Siegfried Fink, die hem zou ondersteunen en begeleiden. In 1982, toen Peter Sadlo slechts 20 jaar oud was, aanvaardde hij de functie van solopaukenist bij de Münchner Philharmoniker. Daar ontmoette Peter Sadlo voor de tweede keer een meester die zijn verdere ontwikkeling sterk zou beïnvloeden: Sergiu Celibidache, de charismatische dirigent van de Münchner Philharmoniker. In de loop der tijd ontwikkelden de twee een krachtig gezamenlijk muzikaal begrip.

Niet alleen zijn bijna 20-jarige verbondenheid met het orkest heeft Peter Sadlo muzikaal beïnvloed. Hij werkte samen met vele van ’s werelds meest invloedrijke dirigenten zoals L. Bernstein, S. Ozawa, L. Maazel, Z. Mehta, D. Barenboim en anderen. Peter Sadlo toonde ook een grote interesse in kamermuziek met muzikale verbindingen over de hele wereld. Hij trad op op concertpodia wereldwijd met Martha Argerich, Markus Stockhausen, Clemens Hagen en solisten van de Wiener en Berliner Philharmoniker. Een bijzondere muzikale vriendschap verbond hem met violist Gidon Kremer, met wie hij vele kamermuziekprojecten realiseerde.

Het grootste deel van Peter Sadlo’s artistieke energie werd gericht op zijn activiteiten als solist. De vele uitnodigingen van gerenommeerde orkesten en festivals getuigen van de steeds grotere impact van deze uitzonderlijke artiest. Voortdurend op zoek naar nieuwe klankervaringen inspireerde hij de creatie van vele nieuwe composities. Gelijktijdig met zijn carrière als solist streefde Peter Sadlo er altijd naar zijn kennis en ervaring door te geven aan de volgende generatie. Sinds 1983 doceerde hij aan de Münchner Musikhochschule en op 28-jarige leeftijd werd hij benoemd tot professor aan de prestigieuze Universität Mozarteum Salzburg.

Dank je dat je een vriend was. We zullen je nooit vergeten.